Ιστορικό


 

Η ιστορία του “Gear club” ξεκινάει κάπου μέσα στο 1979 όταν μερικοί από τους πρώτους αποφοιτήσαντες των Ανωτέρων Δημοσιών Σχολών Εμπορικού Ναυτικού Ασπροπύργου ( ΑΔΣΕΝ / Α )  αισθάνθηκαν να τους λείπει κάτι που επί τρία συνεχή χρόνια της «εσώκλειστης παρέας» σαν σπουδαστές, βιώσαν τόσο έντονα .
Τρία χρόνια μέσα στα κτίρια της σχολής, στις αίθουσες διδασκαλίας, στους θαλάμους, το μηχανουργείο, την Πλατεία Κοτούλα, την αίθουσα ψυχαγωγίας, το κουρείο αλλά και το μπαλαούρο, το ΚΨΜ των γειτόνων αλεξιπτωτιστών και τόσα άλλα.
Οι πρώτες σειρές πλέον είχαν πάρει το βάπτισμα του πυρός – αξιωματικού, του Μηχανικού του Εμπορικού ναυτικού και τα θρανία έδωσαν την θέση τους στα ζεστά μηχανοστάσια, τις λαδωμένες φόρμες, τις ατελείωτες περατζάδες, τις ράδες και τα μικρά η μεγάλα λιμάνια.
Η σχολή τους είχε καλά γαλουχήσει και προετοιμάσει σε ότι χρειαζόταν για ένα δόκιμο αξιωματικό της Μηχανής. Εκπαίδευση, Γνώση, Πειθαρχία, Σεβασμό και πάνω από όλα υπερηφάνεια για την απόκτηση του πτυχίου αποφοίτησης της Σχολής Ασπροπύργου.

Στα ‘ξεμπάρκα’ τους αυτοί οι άνθρωποι έψαχναν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να βρουν τους παλιούς συμμαθητές τους και να ξαναζήσουν μαζί στιγμές που χαράχθηκαν τόσο έντονα μέσα τους.
Να ξαναθυμηθούν «τα παλαιά» όπως έλεγαν, την πρωινή μελέτη, την επιθεώρηση εξόδου, τα καψόνια, τις κοπάνες… Αλλά και τους καθηγητές τους ( Παπαπαύλου, Βόζεμπερκ, Βούσουρα, τον Ρότσικο, Πασσά, Γεωργουσόπουλο , Λοίζο και τόσους άλλους.)
Να κουβεντιάσουν επίσης για τις πρώτες εμπειρίες τους μέσα στα καράβια, να ανταλλάξουν τεχνικές πληροφορίες και να βοηθήσουν τους συμμαθητές τους σε τυχόν θέματα επαγγελματικών αλλά και προσωπικών αναγκών.
Οι συναντήσεις αυτές πύκνωναν σε διάφορα σημεία με επακόλουθο η παρέα να μεγαλώνει, οι επόμενες σειρές αποφοίτησης να ενσωματώνονται με τους «παλιούς»

Δεν άργησε λοιπόν σύντομα να πάρει πια τη μορφή μιάς λέσχης, που τόσο εύστοχα ονομάστηκε ‘Gear Club’ μια και το γρανάζι πάντα συνεργάζεται «πολύ σφιχτά» με κάποια άλλα, βουτηγμένα στα λάδια με το γλυκό γνώριμο θόρυβο τους.
Το ‘Gear club’ έγινε ένα πραγματικό γρανάζι που ένωνε τα σπουδαστικά χρόνια με την επαγγελματική σταδιοδρομία, μέσα στα χρόνο που κυλούσε ασταμάτητα στα μακρινά τους ταξίδια . Κάθε σειρά και ένα γρανάζι, κάθε γρανάζι και μια μεγάλη δύναμη στον εμπορικό μας στόλο που με υπερηφάνεια μεγάλωνε και μεγάλωνε για να σκαρφαλώσει στη κορυφή της παγκόσμιας ναυτιλίας.
Κάποιοι καθηγητές μας αποκαλούσαν ‘καρδιολόγους του πλοίου’ για να μας τονώσουν το ηθικό και το συναίσθημα ευθύνης στην μετέπειτα εκτέλεση των καθηκόντων μας, ως αξιωματικοί του ΕΝ.

Το ‘gear club’ έγινε ένας φιλόξενος χώρος ανθρώπων με κοινές αναμνήσεις, ενδιαφέροντα, εμπειρίες και φιλοδοξίες.
Ένας χώρος που φιλοξένησε τους ενεργούς Μηχανικούς, αργότερα τους πρώτους Αρχιμηχανικούς και στελέχη  Ναυτιλιακών εταιρειών, Επιχειρηματίες στο χώρο της Ναυτιλίας και όχι μόνο, αλλά και αργότερα απόμαχους συνταξιούχους που απλόχερα μοιράζουν τις εμπειρίες τους στους νεότερους και μεταλαμπαδεύουν αυτά που διδάχθηκαν στη σχολή και βίωσαν στις θάλασσες που ταξίδευσαν. Η εμπειρία ανάμεικτη με τις νεανικές ανησυχίες, οι συζητήσεις που δύσκολα αποτυπώνονται στα βιβλία και οι ατελείωτες ιστορίες καλών η κακών γεγονότων.

Αλλά και στιγμές αξέχαστης διασκέδασης-χορού και ευθυμίας σε γιορτές σε κατάμεστες αίθουσες μεγάλων ξενοδοχείων με διοργανώσεις που άφησαν ιστορία και χάραξαν μνήμες ανεπανάληπτων συναδερφικών παρευρέσεων.
Επίσης τις επιτυχημένες παρουσιάσεις μέσα στον όμορφο διακοσμημένα  χώρο της αίθουσας μας με διάφορα ενημερωτικά θέματα τεχνικού και άλλου  ενδιαφέροντος.
Συζητήσεις, διαφωνίες , χειροκροτήματα, τσουγκρίσματα ποτηριών με whisky και ξηρούς καρπούς, μια πραγματική αναπαράσταση του καπνιστηρίου των πλοίων.

Κάποιοι συνάδελφοι δυστυχώς συνέχισαν το ταξίδι τους σε άλλες θάλασσες χωρίς φουρτούνες και αβαρίες για να φθάσουν σε λιμάνια απάνεμα και αιώνιας αγκυροβολίας. Σε αυτούς τους συναδέλφους αφιερώνονται οι λιγοστές σειρές, αυτής της σύντομης αναφοράς της ιστορίας του συλλόγου μας. ‘Ενας από αυτούς είναι και ο αείμνηστος Μιχάλης Αμπαδιανάκης ο οποίος είναι και το πρώτο μέλος που ενεγράφηκε στο βιβλίο Μελών της Λέσχης μας (Έτος αποφοίτησης 1959 ). Μέσα από την παρουσία τους μας άφησαν μια ιερή παρακαταθήκη ήθους, επαγγελματισμού και εμπειριών. Μια παρακαταθήκη που οφείλουμε να κρατήσουμε ανέπαφη στις μέρες μας που κινδυνεύει από πολλαπλούς κινδύνους και τις σύγχρονες συνθήκες της εργασίας και της ζωής μας γενικά.

Όλοι εμείς οι μηχανικοί γνωρίζουμε πολύ καλά πόσο σημαντικό είναι το κάθε ένα  γρανάζι σε μια αλληλουχία ενός συστήματος μετάδοσης και οφείλουμε να τα διατηρούμε όλα σε αρίστη κατάσταση, σε αυτή την διαχρονική μηχανή των εμπειριών και των αναμνήσεων.

Ευχόμαστε τα γρανάζια της παρέας μας να πληθαίνουν κάθε χρόνο φτιαγμένα με την σύγχρονη τεχνολογία και καινούργια υλικά, για να διασφαλίσουν την σημαντική μετάδοση της ισχύος, απαραίτητης για να μην σταματήσει ποτέ να ‘γυρίζει η προπέλλα’ και στις πρύμνες των καραβιών να κυματίζει με υπερηφάνεια η Ελληνική σημαία.
Το Gear Club είναι υπερήφανο για την ενεργή συμβολή του και θα αγκαλιάζει πάντα με στοργή και ενδιαφέρον όλα τα μέλη του, αλλά και τους φίλους που μας στήριξαν με το τρόπο τους στη μακρά διαδρομή μας.

 

ΔΙΑΤΕΛΕΣΑΝΤΕΣ ΠΡΟΕΔΡΟΙ

  • Τσάκος Ηλίας                 1979 – 1980
  • Καρβέλας Λάμπρος        1980 – 1983
  • Κανάρης Στέλιος            1983 – 1985
  • Μποκίδης Γεράσιμος      1985 – 1987
  • Κανάρης Στέλιος            1987 – 1989
  • Ξυδάς Χρήστος              1989 – 1991
  • Κανάρης Στέλιος            1991- 1993
  • Τζάλας Σταύρος             1993 – 1995
  • Αρχοντάκης Γεώργιος    1995 – 1997
  • Καρβέλας Λάμπρος        1997 – 1999
  • Ζουγανέλης Μάριος       1999 – 2001
  • Κανάρης Στέλιος            2001 – 2003
  • Γαβαλάς  Απόστολος      2003 – 2005
  • Βλαχόπουλος Λεωνίδας  2005 – 2015
  • Γαβαλάς Απόστολος       2015 – 2017
  • Αγριόμαλλος Μίλτος       2018 –